درباره سریلانکا

 

جمهوری دموکراتیک سوسیالیستی سری لانکا جزیره‌ای است واقع در جنوب آسیا، اقیانوس هند و جنوب کشور هند.

نام قدیمی آن سیلان (به فارسی قدیم سَراَندیب یا سَرَندیب) بود. پایتخت سیاسی آن سری جایاواردنپورا کوته و پایتخت تجاری‌اش شهر کلمبو است. پیش از سال ۱۹۷۲ به این کشور سیلان می‌گفتند. سری لانکا از مستعمرات بریتانیا بود. استعمار انگلیس از قرن ۱۹ و بعد از احاطه  این کشور به هند شروع شده و تا زمان استقلال (روز ۴ فوریه ۱۹۴۸) ادامه داشت جمعیت این کشور ۲۰ میلیون و دویست هزار نفر است. زبان‌های رسمی آن سینهالی و تامیل و واحد رایج پول آن روپیه سری‌لانکا است. ۷۵ درصد از مردم این کشور از قوم سینهالی هستند  که قومی است آریایی که از شمال هند به سری‌لانکا آمده است. ۱۱ درصد از مردم سری‌لانکا نیز از تبار تامیل هستند که قومی است دراویدی. ۷۰ درصد از مردم سری‌لانکا بودایی، ۱۳ درصد هندو و ۱۰ درصد مسلمان هستند از فراورده‌های مهم سری‌لانکا می‌توان به چای، کینین ، قهوه، کائوچو، و نارگیل اشاره کرد. سری‌لانکا در منطقه جنوب آسیا از نظر درآمد سرانه در وضعیت خوبی قرار دارد.

 

جغرافیا

 

مساحت سری‌لانکا 65/610 کیلومتر مربع و جمعیت آن ۱۹۶۶۸۰۰۰ نفر است. پایتخت این کشور شهر کلمبو با ۶۴۲ هزار نفر جمعیت می‌باشد. از شهرهای مهم سری‌لانکا می‌توان به : دهیوالا – مانت لاوینیا ۲۱۰ هزار نفر، موراتوا ۱۷۷ هزار نفر، نگومبو 121 هزار نفر وسری جایوردنه پوراکوته ۱۱۵ هزار نفر اشاره کرد.

سری‌لانکا از نظر زمین‌شناختی بر روی صفحه تکتونیک هند واقع شده‌است. محل سری‌لانکا در اقیانوس هند در جنوب غرب بین خلیج بنگال است. سری‌لانکا به‌وسیلخلیج منا و تنگه پالک  از شبه‌جزیره هند جدا شده‌است. در اسطوره های هندی  گفته می‌شود که یک پل سرزمینی که امروزه به آن پل آدم  گفته می‌شود بین هند و سری‌لانکا وجود داشته‌است. امروزه زنجیره‌ای از صخره‌های آهکی زیر یا روی سطح آب در مسیری بین دو کشور دیده می‌شود که گفته می‌شود تا ۱۴۸۰ امکان عبور به صورت پیاده از آن وجود داشت تا این‌که در آن سال توفان‌های سنگین دریایی عمق آن مسیر را بیشتر کرد

جزیره سری‌لانکا بیشتر از دشت‌های تپه ماهوری ساحلی تشکیل شده و کوهستان‌های آن تنها در مناطق مرکز و جنوب قرار دارند. بلندترین نقطه سری‌لانکا کوه پیدوروتالاگالا است که ۲۵۲۴ متر ارتفاع دارد. آب‌وهوای سری‌لانکا گرم و مرطوب است که این امر نتیجه بادهایی است که از اقیانوس به سمتش می‌وزد.

سری‌لانکا ۱۰۳ رودخانه دارد که طولانی ترین آن‌ها رود مهاولی نام دارد. طول این رودخانه ۳۳۵ کیلومتر است. در مسیر رودخانه‌های سری‌لانکا ۵۱ آبشار طبیعی با ارتفاع ۱۰ متر یا بیشتر دیده می‌شود. بلندترین آن‌ها آبشار باربارا کاندا  به ارتفاع ۲۶۳ متر است. سری‌لانکا دارای ۱۵۸۵ کیلومتر خط ساحلی است. این کشور دارای ۴۰ تالاب است و در سواحل خود 45 خور (خلیج کوچک) دارد. جنگل‌های حرا در سری‌لانکا که بیش از هفت هزار هکتار را می‌پوشاند نقش مهمی در جلوگیری از آسیب شدیدتر امواج سونامی سال 2004 به این کشور را داشت

 

زبان مردم سریلانکا


زبان سین هالی در سریلانکا زبان رایج و رسمی است اما مردم این کشور به زبان‌ های تامیلی و انگلیسی نیز صحبت می‌کنند. زبان تامیلی که تامیل‌ ها و مسلمانان به آن تکلم می ‌کنند از زبان‌ های کهن جهان است. بالغ بر۸۰میلیون نفر از تامیل‌ ها در هند، سنگاپور، برمه، اندونزی، ویتنام و برخی کشورهای شرق آسیا به آن تکلم می ‌کنند. زبان انگلیسی نیز با توجه به حضور انگلیسی‌ ها در گذشته این کشور به عنوان زبان ارتباطی به رسمیت شناخته شده و کاربرد نسبتاً مهمی در سریلانکا دارد.

 

 

جاذبه گردشگری

 

سه شهر "دامبولا"، "سیگیریا" و "پولوناروا" در سریلانکا به دلیل قرار گرفتن در نزدیکی یکدیگر و نیز دارا بودن جاذبه‌ های گردشگری باستانی به "مثلث فرهنگی" این کشور مشهور هستند. چندین مکان‌ های باستانی در این سه شهر از سوی سازمان علمی، آموزشی و فرهنگی ملل متحد(یونسکو) به عنوان میراث جهانی اعلام شده‌اند. علاوه بر آن ها سه شهر "سین هاراجا"، "کندی" و "آنارداپورا" در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده‌اند. دامبولا، سیگیریا، پولوناروا و کندی در مرکز، آنورداپورا در شمال و سین هاراجا در جنوب سریلانکا قرار دارند.

 

دامبولا

شهر تاریخی "دامبولا" به خاطر قرار گرفتن معابد قدیمی و معبد طلایی بودا در آن همواره مورد توجه گردشگران بوده است. در صخره دامبولا پنج معبد غار مانند که نخستین آن در قرن اول میلادی ساخته شده است وجود دارد. در این معابد ۱۵۷مجسمه بودا و تعدادی از پادشاهان سریلانکا نگهداری می‌شود. علاوه بر آن تصاویر و نقاشی‌ هایی در این معابد وجود دارد که زندگی بودا و بخشی از تاریخ سریلانکا را روایت می ‌کنند.بلندترین مجسمه بودا به ارتفاع ‪ ۳۰متر نیز در این شهر قرار دارد. معبد طلایی دامبولا واقع در منطقه "ماتال"، مکانی زیارتی و بسیار مقدسی است که در مدت ۲۲قرنی که از احداث آن می‌ گذرد همواره مورد احترام مردم این کشور بوده است. بدلیل ویژگی منحصر به فرد این معبد تاریخی و قدمت چند هزار ساله آن یونسکو این معبد را در سال ۱۹۹۱میلادی در فهرست میراث جهانی خود قرار داد. شهردامبولا آخرین پایتخت سریلانکا پیش ازآنکه این کشور به دست انگلیسی‌ ها در سال ۱۸۱۵میلادی تصرف شود، بوده است. این شهر دارای باغ‌ های بسیار زیبایی است که محصولات نظیر لیمو، فلفل، دارچین و ادویه‌جات معطر در آن کشت می‌ شود

 

 سیگیریا

 

شهر سیگیریا در ۱۷۳کیلومتری کلمبو پایتخت سریلانکا واقع شده است. در شهر سیگیریا قله رویایی "کوه شیر"(Lion Rock‪)  با ۲۰۰متر ارتفاع قرار دارد. بر روی این قله، قلعه نظامی در زمینی به مساحت یک هزار متر ساخته شده است که برای رسیدن به آن باید ۱۲۰۰پله طی شود. این قلعه نظامی در قرن پنجم میلادی توسط پادشاهی به نام "کاسب" و برای مقابله با متجاوزان ساخته شده است. وجود استراحتگاه‌ ها و نقاشی‌ های به تصویر در آمده در برخی نقاط کوه سیگیریا، استخر بزرگ بر روی قله و باغ‌ های سرسبز و زیبا از دیگر نقاط جالب توجه در این مکان باستانی برشمرده می‌ شوند. هنرنمایی معمار طبیعت نیز به جذابیت‌ های سیگیرا افزوده به این نحوه که در اطراف آن چندین تخته سنگ عظیم به شکل فیل و یک تخته سنگ نیز مانند مار کبرا نظر گردشگران را به خود جلب می‌ کند.

 

پولونارو

 

شهر تاریخی پولوناروا از قرن ۱۱تا ۱۳میلادی پایتخت کشور سریلانکا بوده است. چهار مجسمه بودا که از صخره تراشیده شده ‌اند، از جمله مجسمه ‪ ۱۴متری "بودای خوابیده" با چشمانی نیمه باز و بالشتی بر زیر سر و نیز مجسمه هفت "بودای ایستاده" در این شهر قرار دارند. بر اساس یک تشریفات آیینی، گردشگران برای مشاهده نزدیک این چهار مجسمه باید با پای برهنه در محوطه حاضر شوند و نیز نباید به مجسمه‌ ها پشت کنند. دانشگاه علوم دینی "آلاهانا" نیز با قدمتی‪ ۸۰۰ ساله در این شهر قرار دارد. این دانشگاه که همچنان روحانیون بودایی در آن تحصیل می‌کنند از طرف یونسکو به عنوان میراث جهانی ثبت شده است

 

کندی

شهر زیبای کندی یکی از جذاب ترین مکان‌ های گردشگری در سریلانکا محسوب می‌شود. این شهر در۱۲۰کیلومتری کلمبو پایتخت سریلانکا واقع شده است و۱۲۰هزار نفر جمعیت دارد. آب وهوای بسیار مناسب، ویژگی‌ های طبیعی و خیره‌کننده و نیز حضور پر تعداد گردشگران خارجی برای دیدن کندی این شهر را به یکی از گران ‌ترین شهرهای سریلانکا تبدیل کرده است. شهر کندی همچنین بعنوان پایتخت قدیم سریلانکا همواره مورد توجه گردشگران بوده است. در این شهر معبدی به نام "دالادا ماگی گاوا" وجود دارد که دندان مقدس منسوب به بودا در آن نگهداری می‌شود و به همین سبب این معبد از قداست خاصی نزد بوداییان سریلانکا و جهان برخوردار است. این معبد در سال ۱۵۹۳میلادی توسط یکی از پادشاهان سریلانکا ساخته شده و طی سال‌ های بعد نیز بناهای دیگری نیز به آن اضافه شده است. در نزدیکی این معبد موزه‌ای وجود دارد که پیکر مومیایی شده فیلی عظیم الجثه در آن نگهداری می‌شود. این موزه و نیز هزینه مومیایی کردن این فیل توسط یک فرد ثروتمند ۵۵سال پیش صورت گرفته است. در این موزه تصاویری از مراحل مومیایی کردن این فیل برای مشاهده مراجعه کنندگان نصب گردیده است. از کندی به عنوان شهر جشنواره‌ های باشکوه نیز نام برده می ‌شود. در این شهر سالانه چهار جشنواره برگزار می‌شود که جالب ترین آن ها "اسالا" نام دارد.

 

کلمبو

کلمبو بزرگ ‌ترین شهر و پایتخت تجاری سریلانکا است. ابن بطوطه ، جهانگرد معروف ، در قرن چهاردهم از جزیره سری لانکا دیدن کرده بود که با نام کلانپو از این بندر یاد کرده است. جهانگردان پرتغالی در قرن شانزدهم میلادی پا به جزیره سری لانکا گذاشتند و نیروهای هلندی در قرن هفدهم و نیروهای بریتانیایی در اواخر قرن هجدهم کلمبو را تسخیر کردند. نام «کلمبو» ، نخستین بار در سال ۱۵۰۵ میلادی توسط پرتغالی‌ها مطرح شد. باور بر این است که کلمبو از نام سنتی سینهالی کولون توته  به معنی درگاه رود کلانی ریشه گرفته است. همچنین به نظر می‌ رسد که این واژه از نام سینهالی کولا-آمبا-توته  به معنی «بندری از درختان پربرگ انبه» باشد. این شهر در کرانه ی غربی جزیره و نزدیک شهر سری جایاواردنپورا کوته ، پایتخت سیاسی سری لانکا جای دارد. کلمبو شهری شلوغ و پرجنب و جوش با آمیزه‌ای از زندگی مدرن و بناها و ویرانه‌های استعماری است. جمعیت کلمبو بر اساس آمار سال ۲۰۰۱، برابر با ۶۴۲۱۶۳ نفر و با احتساب حومه ۲۲۳۴۰۰۰ نفر بوده است. کلمبو شهری چند قومی و چند فرهنگی است. همچنین اجتماعات کوچکی از تبار چینی‌ها ، پرتغالی‌ها ، هلندی‌ها ، مالایی‌ها و هندی‌ها علاوه بر تعداد زیادی از مهاجران اروپایی نیز در این شهر زندگی می کنند. این شهر در بیش از 2000 سال پیش، برای تاجران رومی، چینی و عربی شناخته شده بود. از سال 1980 به بعد، کلمبو دیگر پایتخت سریلانکا نیست